Mimo dosyć skromnych środków, pierwsze dwa festiwale opolskie zakończyły się sukcesem. Organizatorzy Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej - Polskie Radio i Towarzystwo Przyjaciół Opola (jego przewodniczącym był Karol Musioł) - zamierzali przygotować się jeszcze solidniej do III edycji najbardziej rozpoznawalnej w kraju opolskiej imprezy. Dlatego już w marcu 1965 r. powołano do życia Komitet Festiwalowy, który miał sprawować pieczę nad sprawami organizacyjnymi. Przewodniczącym Festiwalu został Włodzimierz Sokorski (przewodniczący Radiokomitetu), a wiceprzewodniczącym Karol Musioł.

Miejska Rada Narodowa III Festiwal Opolski postanowiła połączyć z organizowanymi po raz piąty Dniami Opola (13 VI-20 VI 1965). Trwające przez cały tydzień imprezy kulturalno-muzyczne przyciągały uwagę dużej rzeszy odbiorców. Liczne wystawy prac artystów polskich i występy takich zespołów jak "Śląsk" były jedynie przedsmakiem dla wszystkich miłośników polskiej piosenki i samego festiwalu, który miał rozpocząć się 17, a zakończyć 20 czerwca 1965 r.. Jedynie obawa przed możliwymi opadami deszczu gasiła optymistyczne nastroje panujące wśród organizatorów.

Szczęśliwie - mimo dosyć niepewnej pogody - inauguracja w opolskim amfiteatrze (17 czerwca) III Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej przebiegła sprawnie. Jego oficjalnego otwarcia w obecności ok. 7 tysięcy widzów dokonał Henryk Tabor (w lutym 1965 r. zastąpił Karola Musioła na stanowisku przewodniczącego Prezydium Miejskiego Rady Narodowej). Świadkami pierwszego dnia Festiwalu były nie tylko wojewódzkie władze partyjne, ale również goście z zaprzyjaźnionego francuskiego miasta Grasse (od 1964 r.). Sukces dwóch poprzednich Festiwali podkreślała obecność dużej rzeszy dziennikarzy (ok. 150) na ulicach miasta - nie tylko z Polski, ale również z Czechosłowacji, ZSRR, NRD, Włoch, Szwecji i Finlandii!!!

Pierwszym utworem wokalnym, który zaprezentowano w amfiteatrze był - specjalnie przygotowany na tę okazję - "Opolski toast" w wykonaniu Andrzeja Żarneckiego. Do 20 czerwca w Opolu swoje możliwości wokalne pokazało ok. 300 wykonawców (w tym 100 solistów). Występy były oceniane przez jury, którego przewodniczącym był Stanisław Ryszard Dobrowolski.

Pierwszą nagrodę na III Festiwalu przyznano�konferansjerowi Jackowi Fedorowiczowi. Za co? Przytoczę tu fragment tekstu z "Trybuny Ludu" z 19 VI 1965:

"Podczas pierwszej konferencji prasowej Jackowi Fedorowiczowi jako najdowcipniejszemu uczestnikowi ubiegłorocznego festiwalu wręczono wielką gwiazdę ze wstęgą oraz honorowe członkowstwo Klubu Międzynarodowej Prasy i Książki w Opolu, z którym wiąże się przywilej stałego bezpłatnego picia kawy w tymże klubie oraz zakupu książek bez stania w kolejce".

W ciągu 5-dniowego maratonu, na deskach amfiteatru zaprezentowały się znane zespoły i artyści (m.in. "Niebiesko-Czarni", "Ali Babki", Anna German, Wojciech Młynarski) jak i całkowici debiutanci, wśród których trema często dawała się we znaki.

O wysokim poziomie III Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu może świadczyć fakt, że takie utwory, jak: "Nic dwa razy się nie zdarza", "W siną dal", "Pancerniacy" weszły na stałe do kanonu najlepszych polskich utworów muzycznych.


Zobacz również: IV Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu (1966)

Archiwalne zdjęcia

Facebook

CPR certification onlineCPR certification onlineCPR certification online