sparta paczków

  • Józef Kurzeja

    Dr. Józef Kurzeja urodził się 13 marca 1948 w Dziewiętlicach. Pierwsze kroki piłkarskie stawiał w Sparcie Paczków (koło Nysy). Jako 13 letni chłopiec zapisał się do tego klubu. Nie było to łatwe, ponieważ nie spełniał wymogów wymaganych przez klub. Do klubu przyjmowano chłopców od 14 roku życia. Kurzeja musiał sfałszować prawdziwą datę urodzin, dzięki czemu stał się piłkarzem "Sparty". Pierwszy krok piłkarskiej kariery został postawiony.

    W 1965 r. Józef Kurzeja zdaje maturę w Paczkowie, będąc już członkiem reprezentacji Polski juniorów. Równolegle otrzymał propozycję przejścia do najmocniejszego klubu sportowego Opolszczyzny, czyli opolskiej "Odry". Nie zastanawiając się ani chwili, skorzystał z propozycji o jakiej marzyli wszyscy młodzi piłkarze w ówczesnym czasie. Kurzeja był nie tylko utalentowanym piłkarzem, ale równie dobrym uczniem. Chcąc kontynuować naukę, po zdaniu egzaminów wstępnych w październiku 1965 r. rozpoczyna studia na jedynej w Opolu uczelni wyższej WSP (Wyższa Szkoła Pedagogiczna) na kierunku chemicznym.

    Józef Kurzeja na meczu oldbojów Górnik Zabrze - Legia Warszawa (pierwszy z lewej)

    Swój pierwszy mecz w pierwszoligowej wtedy "Odrze" Opole, rozegrał 18 września 1956 r. przeciwko "Zawiszy" Bydgoszcz w Opolu. Wyróżnił się w tym spotkaniu jako piłkarz o niezwykłej kondycji. Kurzeja był już w tym czasie kapitanem reprezentacji Opolszczyzny juniorów i wraz z m.in. A.Krupą, R. Latawcem, W.Przybylskim, zdobyli Puchar Michałowicza, który był nieoficjalnym turniejem mistrzostw Polski reprezentacji województw w kategorii juniorów. W sezonie 1965/66 Kurzeja występował regularnie w reprezentacji Polski juniorów m.in. z Kazimierzem Deyną czy Lesławem Ćmikiewiczem.

    W zespole "Odry" występował z różnym powodzeniem do 1969 r. zarówno w pierwszej lidze jak i na zapleczu ekstraklasy. Dzięki ówczesnemu lekarzowi klubowemu "Odry", doktorowi Gluchowi, Kurzeja odkrył "miłość" do medycyny. Trenerem w "Odrze" był wtedy Antoni Brzeżańczyk, który pochodził z Poznania. Dzięki jego pośrednictwu, Józef Kurzeja "zamienił" opolską "Odrę" na drugoligową "Olimpię" Poznań, rozpoczynają jednocześnie studia na Akademii Medycznej w Poznaniu. Chcąc być bliżej rodziny, Kurzeja w 1971 r. przeszedł do drugoligowego "Śląska" Wrocław, w którym stał się kapitanem zespołu. Dzięki jego wydatnej pomocy, zespół "Śląska" awansował w 1973 r. do pierwszej ligi. Tuż po uzyskaniu awansu, przyszła niespodziewanie propozycja gry w "Górniku" Zabrze, najsłynniejszym ówcześnie klubie w kraju. Trudno zatem dziwić się, że Kurzeja zdecydował się bez większego wahania na transfer do Zabrza.

    Spotkanie na lotnisku w Klagenfurcie z Grzegorzem Lato, Michałem Listkiewiczem oraz Zdzisławem Kręciną.

    W Zabrzu rozegrał ponad 150 spotkań ligowych w barwach "Górnika". Oczywiście w międzyczasie kontynuował naukę zarówno we Wrocławiu jak i Zabrzu, na studiach medycznych, które ukończył w 1976 r. stając się lekarzem medycyny. Był chyba jedynym piłkarzem w historii polskiej piłki, który występując na boisku, był jednocześnie lekarzem klubowym!

    W 1979 r. Józef Kurzeja, podobnie jak wielu innych piłkarzy ligowych, wyjechał za granicę, do Austrii. Występował tam w zespołach pierwszej oraz drugiej ligi, a na zakończenie kariery w SV St.Veit koło Klagenfurtu, stolicy Karyntii. Mając 36 lat zakończył oficjalnie aktywną karierę zawodniczą i zdobył najwyższą licencję trenerską w Austrii, trenując potem m.in. pierwszoligowy zespół Austria Klagenfurt.

    Z Andrzejem Szarmachem i Romanem Wójcickim przed meczem Polaków na Euro2008

    Od 1981 r. pracował nieprzerwanie jako lekarz w Landeskrankenhaus (odpowiednik Szpitala Wojewódzkiego) w Klagenfurcie. Pochodząca z Piekar Śląskich żona Józefa Kurzei urodziła w Klagenfurcie dwoje dzieci ( razem z córką urodzoną w Zabrzu, Państwo Kurzejowie mają trójkę dzieci). W 1988 r. Kurzeja przeprowadził się do Niemiec i rozpoczął pracę jako lekarz w klinice radioonkologicznej, w której piął się po kolejnych szczeblach kariery zawodowej. W 1992 r. objął posadę zastępcy ordynatora, a od marca 2008 r. sam stał się ordynatorem swojej kliniki.

    Pomimo nawału obowiązków zawodowych, piłka nożna pozostała pasją Pana doktora. Najpierw działał kilka lat w klubie niemieckim, a od roku 2004 jest multi-działaczem polskojęzycznego klubu Polonia Hagen. W klubie pełni funkcję prezesa, trenera, lekarza i jak trzeba, mimo swojego wieku zawodnika czy też gospodarza obiektu. Dr Kurzeja jest także prezesem Związku Polskich Klubów w Niemczech i obojętnie gdzie się znajduje, ma ze sobą parę butów piłkarskich - tak na wszelki wypadek.

    Dr. Józef Kurzeja urodził się 13 marca 1948 w Dziewiętlicach. Pierwsze kroki piłkarskie stawiał w Sparcie Paczków (koło Nysy). Jako 13 letni chłopiec zapisał się do tego klubu. Nie było to łatwe, ponieważ nie spełniał wymogów wymaganych przez klub. Do klubu przyjmowano chłopców od 14 roku życia. Kurzeja musiał sfałszować prawdziwą datę urodzin, dzięki czemu stał się piłkarzem "Sparty". Pierwszy krok piłkarskiej kariery został postawiony.

    W 1965 r. Józef Kurzeja zdaje maturę w Paczkowie, będąc już członkiem reprezentacji Polski juniorów. Równolegle otrzymał propozycję przejścia do najmocniejszego klubu sportowego Opolszczyzny, czyli opolskiej "Odry". Nie zastanawiając się ani chwili, skorzystał z propozycji o jakiej marzyli wszyscy młodzi piłkarze w ówczesnym czasie. Kurzeja był nie tylko utalentowanym piłkarzem, ale równie dobrym uczniem. Chcąc kontynuować naukę, po zdaniu egzaminów wstępnych w październiku 1965 r. rozpoczyna studia na jedynej w Opolu uczelni wyższej WSP (Wyższa Szkoła Pedagogiczna) na kierunku chemicznym.

    Józef Kurzeja na meczu oldbojów Górnik Zabrze - Legia Warszawa (pierwszy z lewej)

    Swój pierwszy mecz w pierwszoligowej wtedy "Odrze" Opole, rozegrał 18 września 1956 r. przeciwko "Zawiszy" Bydgoszcz w Opolu. Wyróżnił się w tym spotkaniu jako piłkarz o niezwykłej kondycji. Kurzeja był już w tym czasie kapitanem reprezentacji Opolszczyzny juniorów i wraz z m.in. A.Krupą, R. Latawcem, W.Przybylskim, zdobyli Puchar Michałowicza, który był nieoficjalnym turniejem mistrzostw Polski reprezentacji województw w kategorii juniorów. W sezonie 1965/66 Kurzeja występował regularnie w reprezentacji Polski juniorów m.in. z Kazimierzem Deyną czy Lesławem Ćmikiewiczem.

    W zespole "Odry" występował z różnym powodzeniem do 1969 r. zarówno w pierwszej lidze jak i na zapleczu ekstraklasy. Dzięki ówczesnemu lekarzowi klubowemu "Odry", doktorowi Gluchowi, Kurzeja odkrył "miłość" do medycyny. Trenerem w "Odrze" był wtedy Antoni Brzeżańczyk, który pochodził z Poznania. Dzięki jego pośrednictwu, Józef Kurzeja "zamienił" opolską "Odrę" na drugoligową "Olimpię" Poznań, rozpoczynają jednocześnie studia na Akademii Medycznej w Poznaniu. Chcąc być bliżej rodziny, Kurzeja w 1971 r. przeszedł do drugoligowego "Śląska" Wrocław, w którym stał się kapitanem zespołu. Dzięki jego wydatnej pomocy, zespół "Śląska" awansował w 1973 r. do pierwszej ligi. Tuż po uzyskaniu awansu, przyszła niespodziewanie propozycja gry w "Górniku" Zabrze, najsłynniejszym ówcześnie klubie w kraju. Trudno zatem dziwić się, że Kurzeja zdecydował się bez większego wahania na transfer do Zabrza.

    Spotkanie na lotnisku w Klagenfurcie z Grzegorzem Lato, Michałem Listkiewiczem oraz Zdzisławem Kręciną.

    W Zabrzu rozegrał ponad 150 spotkań ligowych w barwach "Górnika". Oczywiście w międzyczasie kontynuował naukę zarówno we Wrocławiu jak i Zabrzu, na studiach medycznych, które ukończył w 1976 r. stając się lekarzem medycyny. Był chyba jedynym piłkarzem w historii polskiej piłki, który występując na boisku, był jednocześnie lekarzem klubowym!

    W 1979 r. Józef Kurzeja, podobnie jak wielu innych piłkarzy ligowych, wyjechał za granicę, do Austrii. Występował tam w zespołach pierwszej oraz drugiej ligi, a na zakończenie kariery w SV St.Veit koło Klagenfurtu, stolicy Karyntii. Mając 36 lat zakończył oficjalnie aktywną karierę zawodniczą i zdobył najwyższą licencję trenerską w Austrii, trenując potem m.in. pierwszoligowy zespół Austria Klagenfurt.

    Z Andrzejem Szarmachem i Romanem Wójcickim przed meczem Polaków na Euro2008

    Od 1981 r. pracował nieprzerwanie jako lekarz w Landeskrankenhaus (odpowiednik Szpitala Wojewódzkiego) w Klagenfurcie. Pochodząca z Piekar Śląskich żona Józefa Kurzei urodziła w Klagenfurcie dwoje dzieci ( razem z córką urodzoną w Zabrzu, Państwo Kurzejowie mają trójkę dzieci). W 1988 r. Kurzeja przeprowadził się do Niemiec i rozpoczął pracę jako lekarz w klinice radioonkologicznej, w której piął się po kolejnych szczeblach kariery zawodowej. W 1992 r. objął posadę zastępcy ordynatora, a od marca 2008 r. sam stał się ordynatorem swojej kliniki.

    Pomimo nawału obowiązków zawodowych, piłka nożna pozostała pasją Pana doktora. Najpierw działał kilka lat w klubie niemieckim, a od roku 2004 jest multi-działaczem polskojęzycznego klubu Polonia Hagen. W klubie pełni funkcję prezesa, trenera, lekarza i jak trzeba, mimo swojego wieku zawodnika czy też gospodarza obiektu. Dr Kurzeja jest także prezesem Związku Polskich Klubów w Niemczech i obojętnie gdzie się znajduje, ma ze sobą parę butów piłkarskich - tak na wszelki wypadek.

    Read More

  • Roman Jagusiak

     

    Urodził się 25 października 1945 r. Karierę piłkarską rozpoczął w 1959 roku w drużynie "Sparty" Paczków. W wieku 16 lat zadebiutował w seniorach zespołu "Sparty". W Paczkowie występował do 1964 roku. W okresie służby wojskowej w latach 1964-1965 występował w drużynie "Granicy" Kętrzyn. W 1965 roku powrócił do "Sparty" Paczków, w której występował do 1967 r.

    W 1967 r. wyjechał do Opola podejmując treningi w "Gwardii" Opole. W "Gwardii" grał do 1971 r. W sezonie 1971/72 był zawodnikiem pierwszoligowej "Odry" Opole, w której zadebiutował w pierwszym zespole. Nie zagrzał jednak na długo miejsca w silnej drużynie "Odry" i jesienią 1972 r. powrócił do "Gwardii" Opole. Karierę zawodniczą zakończył w 1975 r.

    Występował na środku ataku, a do jego atutów można było zaliczyć szybkość oraz wrodzoną technikę. Był jednym z najskuteczniejszych zawodników paczkowskiej "Sparty". Strzelił dla niej 32 bramki w juniorach i 18 goli w seniorach. W 1970 roku ukończył kurs instruktora piłki nożnej. Po zakończeniu przygody z opolską "Odrą" został w "Gwardii" Opole trenerem trampkarzy. W uznaniu za zasługi dla piłkarstwa polskiego odznaczony został Złotym Krzyżem Zasługi.

    Źródło: Encyklopedia Sportu Regionu Nyskiego

     

    Urodził się 25 października 1945 r. Karierę piłkarską rozpoczął w 1959 roku w drużynie "Sparty" Paczków. W wieku 16 lat zadebiutował w seniorach zespołu "Sparty". W Paczkowie występował do 1964 roku. W okresie służby wojskowej w latach 1964-1965 występował w drużynie "Granicy" Kętrzyn. W 1965 roku powrócił do "Sparty" Paczków, w której występował do 1967 r.

    W 1967 r. wyjechał do Opola podejmując treningi w "Gwardii" Opole. W "Gwardii" grał do 1971 r. W sezonie 1971/72 był zawodnikiem pierwszoligowej "Odry" Opole, w której zadebiutował w pierwszym zespole. Nie zagrzał jednak na długo miejsca w silnej drużynie "Odry" i jesienią 1972 r. powrócił do "Gwardii" Opole. Karierę zawodniczą zakończył w 1975 r.

    Występował na środku ataku, a do jego atutów można było zaliczyć szybkość oraz wrodzoną technikę. Był jednym z najskuteczniejszych zawodników paczkowskiej "Sparty". Strzelił dla niej 32 bramki w juniorach i 18 goli w seniorach. W 1970 roku ukończył kurs instruktora piłki nożnej. Po zakończeniu przygody z opolską "Odrą" został w "Gwardii" Opole trenerem trampkarzy. W uznaniu za zasługi dla piłkarstwa polskiego odznaczony został Złotym Krzyżem Zasługi.

    Źródło: Encyklopedia Sportu Regionu Nyskiego

    Read More

Archiwalne zdjęcia

Facebook

CPR certification onlineCPR certification onlineCPR certification online